gouden uil

Wie dit jaar de Gouden Uil wint, maakt me niet uit. Ik heb namelijk geen enkel boek van de genomineerden gelezen. Maar daarnet hoorde ik juryvoorzitster-anna-luyten op de radio. U kent ze misschien. De bevallige deerne die telkens in een bijzonder obscure avondjurk het juryrapport komt voorlezen met de nodige pathos en de perfecte articulatie. Het rapport is doorspekt met woorden die geen zinnig mens ooit gebruikt, maar die bedoeld zijn om het een zekere literaire kracht te geven. Of misschien om het ook te kunnen publiceren en nomineren voor een Gouden Uil. De "Uil voor het beste Juryrapport".
Van vorig jaar herinner ik me een onvergetelijke zin, die erop neer kwam dat Lanoye "het deken wegschopt, waaronder de naakte mens ligt ... te rillen". Op dat moment keek juryvoorzitster-anna-luyten de zaal in met een air van belangrijkheid. Of wat dacht u van deze zin: "Paravion is een hedendaagse fabel over een heet politiek hangijzer, door Bouazza stijlvol gesluierd in barokke taalpracht". "Stijlvol gesluierd"...
Zaterdag en zondag moet u een deel van haar "verdict" horen op het nieuws. Misschien kunt u alvast de klank afzetten.

|