Piglet: een flurk?
Piglet wenst hierbij te ontkennen dat zij ooit, al is het maar één seconde, normaal zou kunnen bevonden worden.
Dit gezegd zijnde, vijf redenen waarom ik, inderdaad, een beetje een rare flurk ben.
1. Afval op borden.
Ik kan er absoluut niet tegen als mensen hun afval (snoepwikkels, fruitschillen) op hun bord of brooddoos deponeren. Een appel moet geschild worden boven een keukenrol-papiertje of boven een snijplank. Schillen hebben geen plaats tussen de kruimels van opgegeten boterhammen, in een leeg yoghurtpotje, of -nog erger!- op een bord met de restanten van een warme maaltijd. Nog erger wordt het als mensen hun fruit schillen met het mes waarmee ze hun boterhammen/warme maaltijd gegeten hebben.
Snoeppapiertjes of andere afval moeten in je hand naar de vuilbak gedragen worden. Je gooit ze niet zomaar op je bord! Ik moet gewoon wegkijken, ik word er misselijk van.
(zie ook: de Pigleta en haar AutismeSpectrumStoornis)
2. Slofjes.
Als ik mijn pantoffels niet aan heb, ben ik nog niet thuis. Als ik een uur thuis rondloop op mijn schoenen, heb ik het gevoel dat ik "nog maar net" thuis ben. Als ik mijn pantoffels even aangehad heb, is alles goed. Ik heb een chronisch onbegrip voor het feit dat sommige mensen de hele avond hun schoenen aan kunnen houden. Tsk. "Ben je niet thuis misschien!?" (Piglet en ASS, deel 2)
3. Slaaprituelen.
Ik neem altijd water mee naar boven voor "het allerlaatste slokje". Als ik te lang wakker gehouden word (oorzaak: "De Schattie") en een nieuwe slaap-poging onderneem, neem ik eerst opnieuw een slokje water. Zo ook als ik naar het toilet geweest ben.
Mijn hoofdkussen moet koel zijn. Als ik "te lang" in dezelfde houding wakker lig, draai ik het weer om, om op de koele kant te liggen. Dit kan zich een paar keer per avond herhalen. (Piglet en ASS deel 3)
4. Lage bloeddruk.
Ik ben een zenuwpees. Mijn nagels zijn afgekloven tot op het vel (of er nog onder), ik kan uren stressen over wat er de volgende dag zal komen, of ik misschien geen secnode te laat op het werk kan zijn, dat ik nog dit en dat zou moeten doen, en oh! Binnen twee weken verjaart die en die! Help! Maar ondertussen blijft mijn bloeddruk -ondanks mijn bloeddrukverhogende pilletjes- onder de normale waarden.
5. Ze Gays.
Ondanks mijn lesbische geaardheid en een gebrek aan seksuele interesse in hetero-piemels, ben ik wel gefascineerd door homofiele heren en wat die allemaal in (en uit) bed doen. Als ik kan kiezen tussen een potten- of jeanettenfilm of -boek, is mijn keuze heel snel gemaakt. De Schattie leest AfterEllen, ik lees AfterElton. Zij kijkt naar het afgrijselijke The L word, ik zou naar het al even slechte Queer As Folk (US) kijken (QAF UK is fantastisch en valt daarom buiten deze categorie). Ik verzin homofiele relaties tussen mannelijke personages op tv en in boeken en de schattie... tja, die zegt dat dit mij een rare flurk maakt.
Tsk.
As if.
Ik zou van veel mensen wel willen weten wat hen een rare flurk maakt (misschien formuleer ik dit beter als "ik zou van veel mensen willen weten of zij ook beseffen wat van hen een rare flurk maakt", maar goed), maar ik denk dat de Heer Duvelman nog voor verrassingen zou kunnen zorgen. Et tu, Fresco?
|
Piglet wenst hierbij te ontkennen dat zij ooit, al is het maar één seconde, normaal zou kunnen bevonden worden.
Dit gezegd zijnde, vijf redenen waarom ik, inderdaad, een beetje een rare flurk ben.
1. Afval op borden.
Ik kan er absoluut niet tegen als mensen hun afval (snoepwikkels, fruitschillen) op hun bord of brooddoos deponeren. Een appel moet geschild worden boven een keukenrol-papiertje of boven een snijplank. Schillen hebben geen plaats tussen de kruimels van opgegeten boterhammen, in een leeg yoghurtpotje, of -nog erger!- op een bord met de restanten van een warme maaltijd. Nog erger wordt het als mensen hun fruit schillen met het mes waarmee ze hun boterhammen/warme maaltijd gegeten hebben.
Snoeppapiertjes of andere afval moeten in je hand naar de vuilbak gedragen worden. Je gooit ze niet zomaar op je bord! Ik moet gewoon wegkijken, ik word er misselijk van.
(zie ook: de Pigleta en haar AutismeSpectrumStoornis)
2. Slofjes.
Als ik mijn pantoffels niet aan heb, ben ik nog niet thuis. Als ik een uur thuis rondloop op mijn schoenen, heb ik het gevoel dat ik "nog maar net" thuis ben. Als ik mijn pantoffels even aangehad heb, is alles goed. Ik heb een chronisch onbegrip voor het feit dat sommige mensen de hele avond hun schoenen aan kunnen houden. Tsk. "Ben je niet thuis misschien!?" (Piglet en ASS, deel 2)
3. Slaaprituelen.
Ik neem altijd water mee naar boven voor "het allerlaatste slokje". Als ik te lang wakker gehouden word (oorzaak: "De Schattie") en een nieuwe slaap-poging onderneem, neem ik eerst opnieuw een slokje water. Zo ook als ik naar het toilet geweest ben.
Mijn hoofdkussen moet koel zijn. Als ik "te lang" in dezelfde houding wakker lig, draai ik het weer om, om op de koele kant te liggen. Dit kan zich een paar keer per avond herhalen. (Piglet en ASS deel 3)
4. Lage bloeddruk.
Ik ben een zenuwpees. Mijn nagels zijn afgekloven tot op het vel (of er nog onder), ik kan uren stressen over wat er de volgende dag zal komen, of ik misschien geen secnode te laat op het werk kan zijn, dat ik nog dit en dat zou moeten doen, en oh! Binnen twee weken verjaart die en die! Help! Maar ondertussen blijft mijn bloeddruk -ondanks mijn bloeddrukverhogende pilletjes- onder de normale waarden.
5. Ze Gays.
Ondanks mijn lesbische geaardheid en een gebrek aan seksuele interesse in hetero-piemels, ben ik wel gefascineerd door homofiele heren en wat die allemaal in (en uit) bed doen. Als ik kan kiezen tussen een potten- of jeanettenfilm of -boek, is mijn keuze heel snel gemaakt. De Schattie leest AfterEllen, ik lees AfterElton. Zij kijkt naar het afgrijselijke The L word, ik zou naar het al even slechte Queer As Folk (US) kijken (QAF UK is fantastisch en valt daarom buiten deze categorie). Ik verzin homofiele relaties tussen mannelijke personages op tv en in boeken en de schattie... tja, die zegt dat dit mij een rare flurk maakt.
Tsk.
As if.
Ik zou van veel mensen wel willen weten wat hen een rare flurk maakt (misschien formuleer ik dit beter als "ik zou van veel mensen willen weten of zij ook beseffen wat van hen een rare flurk maakt", maar goed), maar ik denk dat de Heer Duvelman nog voor verrassingen zou kunnen zorgen. Et tu, Fresco?
<< Home