Oma

I was never their favourite grandchild. I've known that from a very early age. I don't think they quite understood me, and I didn't quite understand them all that much either. I was good at school, but that was a point against me in their eyes. I was crap with my hands, I was quiet and introspective, and yeah... she didn't like my mother much. I was never "raised" there, the way my cousins were. I spent more time with my dad's and mum's aunts.
But I spent many Wednesday afternoons there, with my youngest cousins. First steak and chips. Then play until our parents got home from work. There was lego, and a little hammer-and-nails carpenters set, puzzles. They had a sandbox in the garden and Stoffel, the turtle, lounging underneath an old tree.

My grandad died five or six years ago. He'd suffered from Alzheimer's for some 15 years, I don't have many memories of him healthy. I mostly remember him smoking, sitting on his sofa, watching TV. Or staring at the TV anyway.
Stoffel, the turtle, died a few years ago, he'd ended up on his back and no-one saw until it was too late.

And now my gran is gone as well.
The gran why my mother called a "very dominant bossy woman" (and she was). Who cooked and cooked, and didn't quite get that I didn't like a lot of her cooking. Who was raised in a children's home, because her parents had too many children and couldn't provide for all of them. I think that was why anyway. Rumours have it the Home was pretty horrible (nuns in the 1920s and 1930s...), but she never talked about that to us. Probably not even to her children. The gran who became a midwife, because the nuns saw she was smart and she was allowed to study longer than most girls her age. The only healthy grandparent I had left from the age of about 12. The one I thought would outlive us all. The very same gran who seemed to form an understanding with me as I got older, as I found my way in the world (perhaps she'd been worried I never would) and who adored The Girlfriend, at times probably more than she adored me. That gran died yesterday. She'd become a shadow of herself in recent weeks and I suppose we should be thankful it happened rather quickly.
She was 91 after all.
A lot to be thankful for.

Up until two weeks ago I was sure she'd be at my wedding. We gave her the invite and she told us we "were two happy souls". She showed it off to my dad. I was sure I'd be able to tell her, some time, that she was going to be a great-grandmother again. I was pretty sure I'd be able to hand her our baby for that all important photo opportunity.
I guess not.
Sleep tight, Gran. I hope you're at peace.

Lucy

Ik heb een nieuwe grote liefde.
In de auto dan toch.
Ze heet Lucy en ze hangt af en toe aan de ruit van mijn chickmobile. Als ik op huisbezoek moet, of als de schattie en ik de nerd afgeven geocachen, leidt ze ons zonder problemen waar we moeten zijn. Ze berekent alternatieven, vermijdt obstakels en... ze wordt nooit boos op ons. Ook niet als we haar negeren. Dat is verfrissend, na ontelbare kaartlezer/autorijder ruzies in het Piglina huishouden.
Wanneer ik vroeger op huisbezoek ging, haalde ik eerst de wegbeschrijving van routenet. Als ik geluk had, wist routenet waar de straat ergens lag, maar daar kon je niet vanuit gaan. Daarom kopieerde ik ook altijd een blaadje van de Grote Stratenatlas op het werk en markeerde mijn route naar de bestemming in fluo. Soms met pijltjes. En met nota's. Tot slot had ik ook mijn kleine stratenatlas mee en vertrok ik een kwartier te vroeg.
Meestal was ik te laat op mijn huisbezoek.
Zweterig ook, van mij op te jagen en verkeerd te rijden.
Op van de zenuwen en bijzonder lastig.
Maar altijd empathisch! Ah ja, dat is mijn werk. "En hoe voelt dat dan voor jou, zo'n begeleider hebben die een kwartier te laat is, bloednerveus en gejaagd?"

Maar neen, geen GPS, want ik moest en zou de weg weten te vinden en kaartlezen was een intellectuele uitdaging en zo'n machientje kon je toch niet vertrouwen, en ze leiden je altijd blindelings in een meer of een eenrichtingsstraat en hoe dom kan je zijn en ge zijt gij zekers nie wel, zo'n GPS...

De Schattie schafte dan maar Lucy aan.

En nu plug ik Lucy in, ze zegt me waar ik moet rijden en ik vertrouw haar blind. Blind, people. Blind!
Mja, misschien niet zo slim.
Maar ze is zo lief, meneer.

De vetkuif

Kijk, dan mag hij al eens zijn broek afgestoken hebben for absolutely no reason. En dan nog in het gezichtsveld van de Schattie, waardoor ze nog meer lesbisch werd dan toen al het geval was. En ja, af en toe schrijft hij wel over een "prachttiet" en "prachtbenen" en meer van dat soort foute dingen. Ik wil zelfs toegeven dat zijn accent aan de irritante kant is en zijn ego een halve meter groter dan hijzelf.

Maar af en toe slaat hij toch de nagel op de kop, die meneer Lanoye:

"Literatuur legt niets vast, het vernietigt wat er was. Personen worden personages. Hoe levensecht alle scènes ook zijn, de waarheid pak je nooit. Literatuur blijft een illusie. Een onmisbare illusie, maar een illusie. De vergankelijkheid blijft."

Lanoye over zijn nieuwe boek.
En ja, ik kijk er al naar uit.

Melk

Kijk daar word ik dus een beetje misselijk van hé. Geen OCMW's waar ze die melk gratis kunnen uitdelen? Geen voedselbanken genoeg, nee?
Walgelijk statement.

Signs autumn is approaching

- The ironing basket getting fuller, with hoodies and jumpers
- Not having the "but it's way too hot to iron"-excuse anymore
- the kiddie-hankies making room for biiiiiiig hankies
- turning the heating on in the car once or twice already during cold morning rides to work
- pretending not to notice it's not completely light yet when you have to get up for work
- refusing to turn on your lights when you drive to work because it's not winter yet, damn it.
- not understanding why you suddenly have to turn on the lights when you want to read in the evening when you didn't have to do that a few weeks ago
- Eurovision seems so far away. Who won again?
- the pressing urge to buy new shoes
- the pressing need to pity oneself because you have a decent winter coat and a crappy summer jeansvest but absolutely nothing for autumn. Apart from that faux-leather-plastic Buffy-coat you've been wearing now and again for eight years....
- you really want a sexy leather vest
- you already broke your umbrella the first time you used it so now you'll have to buy a new one
- you can't decide what to wear because it's either too hot or too cold
- not putting your sandals away yet to have them nearby for those rare warm days (Monday!)
- The Girlfriend taking advantage of a slight (slight!) dip in temperature to proudly put on her thickest winter jumper
- The gigantic scary enormous hairy MONSTERS that pop up on the walls
- (spiders, yes)
- knowing you'll soon be replacing the poofy sneakersocks with regular socks
- the growing need for snuggles. And blankets. And candles.
- Quietly and nerdily looking forward to the new television season (and just in time, because you've finished watching all the seasons of The Closer)
- Consoling yourself with the fact that the days will get longer again soon. At Christmas. Which is relatively soon.

Skinny water

For those tired of getting fat and bloated from drinking regular water.

"Skinny Water is a low-calorie water, enhanced with a unique combination of ingredients to help (YOU) lose and maintain YOUR weight. Skinny Water contains selected essential nutrients, hich combine the benefits of hydration with vitamins, minerals, and clinically tested natural ingredients that suppress appetite, block carbohydrates from converting into fat, and increase fat burning, without stimulating the nervous system."

There you have it. There's no excuse anymore!

through Melle

SPAM! SPAM! SPAM! SPAM!

Mail in mijn inbox van... Els DefuckingScheppers dwaas boekske. Els Deschepper...als er iemand is uit televisieland waar ik zwaaaaaaaaaaaar lastig van word, is het wel Els "De Ziel Die Haar Naam Zelf Koos" Zweefkip Deschepper. En uitgerekend daarvan krijg ik spam om haar boekske te kopen. Heeft de kosmos haar gewezen op die mensen die haar het minst genegen zijn? Of is het de ontgifting die naar haar hoofd gestegen is?

Neen, Els, neen, ik wil niet "even krabben", en ik ga ook uw boekske niet kopen. Nu niet, nooit. Ok?

Opgelet!

Hoewel een naam niet de oorzaak is van slechte schoolprestaties, is er wel degelijk een verband tussen bijvoorbeeld Kelly en een minder rapport.

En als je in de Bijzondere Jeugdzorg werkt, ken je het fenomeen "Y-children" maar al te goed. Een disproportioneel aantal kinderen in onze "doelgroep" heeft een naam die eindigt op -Y. Kelly, Kimberly, Kenny, Kiany, Tiany, Jamy, Jimmy, Johnny, Shauny. En Kyandro. Natuurlijk.
Als ik een dochter heb, noem ik ze Shyenkya.
Kwestie van alles te combineren.
En orgineel te zijn!
Shyenkya Wildebeest...

Brilliant

stomme Roos

Zijn we eindelijk van Stomme Roos af op Stubru, kunnen we weer in de gewone routine vallen van "iets minder onaangenaam wakker worden", dan moeten we wel nog constant die irritante oerdomme reclamespot met Stomme Roos aanschouwen.

Het leven kan toch erg zijn.