Groet aan de zon

Ewel?
Waar blijft die energieboost??
Ok, misschien bestaat die er gewoon uit dat ik (opnieuw en keer op keer opnieuw en elke keer als ik denk "dat was de laatste keer" gewoonweg NOG een keer) door de sneeuw durf rijden zonder te panikeren. En die sneeuw, die blijft maar komen om de één of andere reden. Of dat ik kan wakker blijven tot het einde van mijn werkdag. Maar in dat geval, beste boekskes, is dat bijzonder teleurstellend. Ik zat te wachten op Energie met de grote E (en niet zoals mijn zweverige collega dat dan wil zeggen, als in "te maken hebbend met de energiebanen en GSM-masten en al"), maar gewoon veel fut en kunnen lang opblijven en van die dingen.
Meh.

In mijn queeste naar "een gezonde zwangerschap" zonder al te veel paniek-aanvallen van "zal die baby er nu niet uitvallen?" en "is dit pijntje wel normaal?" heb ik me anders euhm... ingeschreven voor...
yoga.
Yep.
Yoga.

Klaar met lachen? Gelukkig is het zonder partners, anders werden de Schattie en ik gegarandeerd buitengezet wegens te weinig respect voor het heelal ofzo. Ja, sorry, maar als mensen beginnen over "de energie van de kosmos in je kruin voelen"... tja... dan heb ik het eventjes moeilijk.
Doet me namelijk altijd aan dit denken:



Maar ik heb me toch maar ingeschreven voor 5 sessies.
Alles voor de Pinguïn.
En 't is met een zitbal! Hoe cool is dat?!
Ooooooohm.