"It's a historic Tuesday"

This year's contest will be commented on by André (from Brussels, because we have no money to rent a place in Oslo -well, that'll be funny when we win and the Dutch or the Walloon guys will have the first interview won't it-) and Bart. We think Anja wanted too much money to comment on the dresses.

The contest tries to get rid of the prejudice about the voting being political by now allowing people to vote before they've even heard one single song. Way to go EBU! Perhaps they're putting the money in a saving's account for when the Big Four pulls out. It's all for a good cause, really.

We play another round of "spot the straight guy in the audience", as every year to no avail, and before we know it (No riverdance? No-one walking through walls or flying through the air? No ulgy twins on a swan?) the show has started!

With the charming Eurodisco trainwreck that is Moldova. Their violinist is spinning around on stage so violently we're pretty sure he's going to be sick, and the saxophone players apparently play a lot better when they shake their crotch at the camera. Love it! -Q

Russia is as ever one of those countries that could send a puking violinist (with or without dying ballerina or iceskating rink) and still make the top five, and this time they send a bunch of guys in the snow, who didn't even bother to dress up. They're wearing scarves though, to stay in the "winter" theme, so they have put some thought into their act. Long live the Russian bombastic pathos! - Q

Estonia sends RiffRaff in a pink scarf (what is it with scarves? Did Alexander Rybak release his own line or something?) with the scariest and most hilarious backing singers/dancers in the contest. At the end one of them even drops dead. The Wife predicts their choreographer is pulling out his hair backstage "stop improvising, you idiots!".


Slovakia goes for the classic elf with mountain trolls-act, only this time she's joined on stage by her monther-in-law. Yikes! Long live the Riverdance and the everything-but-the-kitchensink performance. Petra was, as usual, twenty years ahead of her time.

Oh god, the Finnish aren't wearing any shoes. It's going to be one of those songs, is it. And yes, it is. With the lot of them all dressed in white, I'm starting to think we're being accosted by a bunch of folk-playing gynaecologists. Eep!

Wow, Latvia, that cruficix around your neck sure is subtle. If you'd worn it any bigger, you'd have been able to climb onto it yourself. Thankfully her singing is horrible, as is her earnest gazing in the camera. Mister God has no mercy (and neither does Fashion, dressing in a bathrobe and slutty shoes? For Eurovision?! Come on!)! For some reason we think she might pull off the robe for a dramatic clothes change (we've not had one in this contest yet! It must be the longest without one), but we're kinda relieved she keeps the thing on.

Bart says ickle Milan from Serbia is "as gay as an iron". Since when are irons gay? We don't have the time to think about it too much, since the party goes wild when Milan comes on stage and starts his "Balkan" chanting. And he even brought two dates (and their sisters)! And pyros! And a silly dance routine! Go Milan! - Q


Bosnia forgot to bring their act. Didn't they have something lying about with a red flag, a wind machine and much dramatic posing? Or with a washing line and knitting old ladies? They were all busy this year?! Tsk. Stupid softrock. -Q

According to André and Bart, the Polish act and song is about erotic asphyxiation. And perhaps they could have shared their act with the Bosnians because there's plenty to go around. Apples, boobs, bad English and even a clothes change. Well, if one of the girls getting their blouse ripped off is a clothes change... Could be me, but I don't get it.

Aaaaah, there we are, Belgium is sending Tom Dice with a blue guitar. We're told over and over again how pure his act is, just him and his guitar (and two backing singers, hidden in the shadows, but let's not split hairs), how this is quality and how -finally, now that 50% of the votes are jury votes- we should stand a chance to make it to the final. Yes, because the juries would have loved our fake Elvis and circus tents in years past. My god, we can be just as arrogant as the rest of Europe, apparently. Tom is hopping from leg to leg like he needs the loo and manages to look solemn by pulling weird faces. Still, we're pretty thrilled he made it to the final. Despite the song. And the nasal singing. Go Tom! -Q

The Maltese singer is on fire! Seriously, someone call the fire department! Ah but no, she's just giving birth to a gigantic bird that comes out of her ass. No, I'm not kidding, check out the youtube video. It's a bambi Disney ballad, but for some reason (probably the hormones) I'm loving it in the end. Must be the wings.

Thank you, Albania for shaking us awake with your generic discobeat. So generic it sounds like every single uptempo song we've ever heard. Shame you didn't think to bring any angel wings, but at least you brought the Rybak-violin. That's one thing at least. -Q

"Damn, Sakis has gotten old" we think when we see Giorgos from Greece (the name!). Thankfully he brought Sakis' brothers to do the sirtaki behind him. In true Greek tradition they've left the leather at home (or in the hotel room...) and are now dressed in pure white to better show off their physiques and their tattoos. Let's hope they don't win, because there's no way the EU will finance that. And who paid for those sparkly things on your suit, Giorgos? Eh? Ah, I can grumble all I like, but this is brilliant Eurovision stuff. I do wish they'd recycled Sakis' stapler though. Opa! -Q


Portugal brings us a boring Disney ballad sung by a pretty girl. I'm not impressed. Not even the straight guys are all that convinced, and that's saying a lot. They spent all their money on a dress for Filipa and seem to have dressed the backings in stuff from Oxfam. Charming. - Q

FYR Macedonia manages to send some pretty sleazy stuff. As a pregnant woman I can only gaze jealously when one of the dancers lifts her leg to behind her ears. Wow, with all the water in my legs at the moment I can hardly lift my legs enough to walk up stairs. Bitch! And just when you think it can't get any worse, the choreographer manages to up the sleaze factor by ten... good god. There are gay men watching! Close your legs!

We're glad to see the mullet is still in fashion in Belarus, as are the ballgowns and the Christmas atmosphere. We're expecting snow to start coming down, but we get butterfly wings instead. What a horrible, horrible song. And that Maltese bird so upstaged your stupid butterfly wings! -Q

Thank you, Iceland, for sending a big gay diva! And thank you for showing us you can keep the costs down by using the same fabric to make a dress for your lead and backing singers. We'd give you extra points if Ms Bjork ends the song by doing the splits, but alas... Still, we're fans! -Q

Bart recaps the Big Four by saying "the UK is sending something miserable" and we wait full of tension for the results. It takes four envelopes before André says something about "friendly nations", the camera keeps cutting to Tom Dice in the green room who does the most unenthusiastic "flag shaking" possible whenever he spots the red light, and when Belgium comes out of the envelope everyone breathes a sigh of relief. Woohoo! We might cheer a little more when Iceland comes out of the envelope, but still.

"It's a legendary Tuesday" Bart says. It sure is.
And do we hear the sound of André rushing to the airport to share a commentator box with whoever will have him for Saturday? Who knows?!

Lesbisch ouderschap

Er zijn zoveel voordelen aan als lesbisch koppel zwanger worden, 't is niet te geloven. Eerst en vooral ben je met twee vrouwen, da's handig voor de kuis en de was en de plas en die pampers later (naar het schijnt). Maar de overheid en de maatschappij zorgen ook voor heel wat leuke extra's.
Hoewel we hier in België zeker niet kunnen klagen, valt het ons op dat we de laatste tijd, als we hand in hand over straat wandelen/waggelen, kunnen genieten van hier en daar wat vuile blikken. Een minderheid, maar toen we niet-zwanger rondhobbelden, hadden we dat zo goed als nooit. "Zullen ze ons kind dan ook zo behandelen" vraagt een hormonale zwangere zich dan paniekerig af.
Maar soit, idioten heb je overal en daar is geen ontsnappen aan. Leven en laten leven dan maar. Veel leuker is de idiotie die de Belgische staat op ons afstuurt: de verplichte stiefouder-adoptiecursus. Veel mensen in onze omgeving dachten dat, gezien we getrouwd zijn, het zo simpel was om met twee ons kindje te gaan aangeven en te zeggen "wij zijn samen mama's en zet het maar op die familienaam" en voila, geregeld.
Mis poes!
Wij mogen een cursus volgen, en een verzoekschrift indienen , en een politie-agent ontvangen en misschien nog een maatschappelijk onderzoek en voor de rechter komen en daar ook nog voor betalen en alles. En als we chance hebben, heeft het kind officieel twee ouders tegen zijn eerste verjaardag. Als het snel gaat. Hiep hoi.

Maar goed, het is nu zo. En het zal wel tijdelijk zijn. Die wetgeving is te belachelijk om lang aan te houden.

En wanneer je hoort over "verplichte adoptiecursus" rol je een beetje met je ogen want hal-lo, hetero's die KID doen, moeten ook geen cursus volgen (en daar heeft de papa evenmin een biologische band met het kind) en voor de rest zijn er geen "andere" ouders bij ons, dus ook geen kwestie van stiefouderschap en wat dan nog, maar ok. En het feit dat we, gezien onze studies en ons werk, waarschijnlijk weinig nieuws gaan leren uit zo'n cursus (ik zit constant te werken met hechting, loyaliteiten, mee-ouders, stiefouders, pleegouders, etc. De vrouw zit constant tussen baby's en peuters), daar leggen we ons ook bij neer, want als het voor iedereen geldt, dan is dat zo, ook voor de mensen die zulke zaken al tot in den treure gehoord hebben op school/hogeschool/unief.

Maar dan zit je dus op die cursus. Die cursus die twee dagen duurt. Van 10u tot 17u. En dan weet je, het zal voor ons veel herhaling zijn, maar dat wettelijke, daar weten we niets over, dus daar zullen we onze oren spitsen.
Beginnen ze 's morgens met het "psychische/sociale" luik. Begint de mevrouw/babysitter (sympathiek en vriendelijk hoor, daar niet van) met ons gerust te stellen dat zij geen psychologe of maatschappelijk werkster is. Ah neen? En vanwaar dan de bevoegdheid om ons voor te bereiden op die adoptie? Ah, ze volgt een opleiding gezinswetenschappen, dus toch. Maar gaat die voormiddag dan over loyaliteiten? Over het verschil tussen een bloedband en een verworven band? Over hechting? Over stiefouder zijn en de plaats van de afwezige natuurlijke ouder? Ha! Think again! We mogen kennismaken. Een uurtje. Alsof we daar zitten voor een koffieklets. En daarna kunnen we eens nadenken over de "problemen die onze kinderen kunnen tegenkomen", waarna het gesprek gegijzeld wordt door mensen die in heel specifieke situaties zitten waar niemand anders zich mee kan vereenzelvigen. En steeds zit je te denken, nu komt toch een beetje uitleg, een beetje "vorming", waar iemand iets aan kan hebben als ze nog nooit zouden hebben stilgestaan bij, ik zeg maar, loyaliteiten. Nope! Om 12u is de voormiddag gedaan (ipv om 13u) en om 14u kunnen we de advocate verwachten.
De advocate die in anderhalf uur al een heel stuk vertelt over wat we eigenlijk willen weten en ons daarna ook laat vertrekken. Dus voor twee uur tijdverlies en anderhalf uur relevante info moeten wij een dag verlof nemen. En volgende week nog eens, voor hetzelfde stramien.
Is het geen idee om die wettelijke uitleg op een voormiddag te zetten en de rest te laten vallen? Kind en Gezin neemt, uit solidariteit met ons waarschijnlijk, hun vorming zelf niet au serieux, maar ondertussen moeten wij daar wel twee dagen voor uittrekken.
Dank u, Belgische staat. En Kind en Gezin. Super initiatief. Ik kijk al uit naar de volgende keer!

André spreekt

Maar André toch. 't Is nie eerlijk.

Een protestmars op Brussel!

Eurovision!!

For those die-hard Eurovision fans who've been waiting in vain for my Eurovision review: don't fear! It's here!
On the Eurovision Spin-Off blog of course.

The only thing missing is the Big Five (the Big Four + Norway), but they're coming up.

For those not-so-Eurovision die-hards who are more interested in hearing how we got along at the adoption course (grmbl...), you can expect a report here very soon....

De verkiezingen vallen dus op 13 juni.
Goed... dan weten we direct hoe politiek-gezind Kleine Dikhoofd&buik-Pinguïn is: Blijft hij mooi zitten tot erna of komt hij ruim genoeg ervoor zodat de mama's nog kunnen gaan stemmen? Of vindt Pingu het veel leuker om 5 dagen-of-minder voor deze datum zijn hoofd te laten zien, waardoor de mama's (of toch één ervan) naar de TV moeten foeteren zonder zelf een tripje te maken richting stembus? Met een vermoedelijke bevallingsdatum van 20 juni wordt dat redelijk spannend.
Niet dat ik denk dat die verkiezingen veel uithalen (en waarvoor stemmen we nu weer?), veel meer dan een radicalisering en een paar procentenverschil zit er volgens mij niet in. En dan kunnen we op pad met Leterme 45. Die opnieuw geen compromis zal vinden, etc etc. Maar ik wil uiteraard wel gaan stemmen. Ah ja. D'r is al 85% rechts in Vlaanderen, als ik dan nog eens niet ga stemmen... waar gaat dat eindigen?
Maar hoe moet ik dat dan regelen? Vraag ik een volmacht voor mijn vrouw? Kan ik dan nog zelf stemmen als ik die niet nodig heb? Als ik net die dag beval, krijgen de Schattie en ik dan een ziektebriefje? Een mens vraagt zich die dingen af.

't Is misschien te hopen dat Tom Dice wint in Oslo (zou typisch zijn dat er net dan geen André Vermeulen is om live verslag uit te brengen van onze winnaar. Zoals we allemaal weten, zit die kans er zwaar in: de jongen heeft de zoetgevooisde stem, de looks, de uitstraling en de fanbase van een verlepte kamerplant. En verlepte kamerplanten doen het goed op Eurosong. En als ie wint, dan kennen we direct de geboortedatum van Pinguïn: 29 mei. Of de 30ste... als Pinguïn een beetje tijd nodig heeft om de uitgang te vinden. De mama zal zich immers zodanig opjagen dat we uitgerekend met dat kutnummer winnen, dat Pinguïns stante pede zal willen vertrekken uit die buik.
En dan kunnen we dus gaan stemmen met zijn drieën.