Boos op Kabouter Wesley

Kijk, Kabout Wesley, lach met grote mensen al wat je wil, no problem. Die moeten daar maar tegen kunnen. Maar dat van dat bijzonder onderwijs... dat vond ik er ook een beetje over. En misschien ben ik dan een seut, dat kan zijn. Maar leg eens uit aan uw kind waarom kabouter Wesley zegt dat dat een straf is. Leg dat eens uit aan ouders die je net -eindelijk! eindelijk!- hebt kunnen overtuigen dat het geen schande is om je kind naar het buitengewoon onderwijs te sturen, dat het ook echt beter is voor dat kind. 't Ligt nogal gevoelig, you see.

Man, ik ben een seut geworden.
Maar Siegfried Bracke, die moet er maar tegen kunnen.

Maxicosihoofd!

Kent u het maxicosihoofd?
Toen ik nog in thuisbegeleiding werkte, zag ik het geregeld. Dat zijn kindjes die, doordat ze godganse dagen in de maxicosi zitten: in de auto, thuis, op verplaatsing, all the fucking time, een vierkant (ja, echt een vierkant) hoofd krijgen. De schedel van kleine kindjes is zoals iedereen weet nog zacht en vervormt nog. Soms in de vorm van een maxi cosi. Misschien een idee om babyhoofd-kunst te maken? Duw het hoofdje van je baby in de vorm die jij wil? Een kubus? Een trapezium? Go wild!

Soit. Los van mijn kunstidee (straks Jan Hoet bellen) moest ik daaraan denken bij deze reclame van VT4 voor het maxicosi-hoofdje: "Wil je een even schoon kindje als Tanja Dexters en Ann Van Elsen? You know what to do! (Gucci-kledij niet bijgeleverd)"

Niet nadenken. Gewoon doen!

What a man

Ik wil even opmerken, omdat ik niet altijd wil zagen over de grootste mannelijke liefde van mijn leven (sorry Kiwi), dat mijn zoon me gisteren, voor het eerst in zijn bestaan, liet douchen, mijn haar wassen en mijn benen scheren voor hij opstond. En redelijk op 't gemak en al!

Dank u, zoon.

Vandaag is hij een klein knorrig monstertje, maar wie kan het wat schelen, hij heeft voor de tweede nacht op rij flink doorgeslapen. (Gemiddeld gezien kunnen we hier nog 1 nacht van genieten en dan moet Bas van zijn inspanning bekomen door een paar nachten elke 3 uur wakker te worden).



(En ja, voor jullie allerlei hilarisch commenten (those were the days) uiteraard heb ik me de voorbije 11 weken al gedoucht, mijn haar gewassen en mijn benen geschoren... maar meestal 's avonds, in een haastje, als mijn vrouw thuis was om de kleine man te sussen)

Kind en Gezin

"En bent u ziek geweest tijdens de zwangerschap?", aldus de pseudo-Hollandse moeilijk te verstane algeheel te vrolijk zijnde bij het vooruitzicht weerloze kindjes vieze siroop te geven en te prikken -dokter

"Euh... ziek... euh...." probeer ik mijn hoofd te breken over het feit of ik al dan niet een keelontsteking of koorts gehad heb tijdens de zwangerschap, tot Lief me onderbreekt met "Ze heeft een zwangerschapsvergiftiging gehad".
"Ah ja... ja, da's waar". Even vergeten dat dat relevant zou kunnen zijn. Voor mij hangt dat samen met de bevalling en niet met de zwangerschap. Of ik verdring het, dat kan ook.

"Oh" gaan de wenkbrauwen van Herr Doktor de lucht in. "Een te hoge bloeddruk?"

"Euh... onder andere".

Zucht. Waarom vragen dokters dat altijd? Denken ze dat ik niet weet wat ik gehad heb? Of dat ik het verzin? Of zijn ze zelf vergeten wat het was en willen ze nog eens checken? Verwachten ze dat ik ga zeggen "ba neen, ik had ontstopper gedronken"?

Soit. We hebben het overleefd. Ik heb mijn tranen ingeslikt toen onze man huilde, maar hij was bijzonder stoer en onderging de prikjes als de bink die hij is. Verder weten we nu ook nog eens dat we een "stevige baby" hebben met "goede spiertonus" en "redelijk wat spanning op het bekken". Voor we in paniek "kan dat kwaad, die spanning?" konden roepen stonden we alweer op de gang. Misschien maar goed.